Het levensverhaal van Leonie Brandt (1901-1978) is verbazingwekkend. Het is een
aaneenschakeling van de meest onwaarschijnlijke avonturen, die bij nader onderzoek vaak
echt gebeurd zijn. Als mijnwerkersdochter droomt Leonie ervan actrice te worden. Die droom
komt uit als ze in 1925 debuteert in de Amsterdamse Stadschouwburg. Rond 1936 ontdekt ze
dat het in het Victoria Hotel in Amsterdam wemelt van de spionnen. Dat moment ontketent al
haar ambities en talenten.
Haar leven neemt een radicale wending. Binnen de kortste keren opereert ze als Nederlandse
dubbelspionne in nazi Duitsland. In een roes van luciditeit en overmoed speelt ze de rol van
haar leven. Ze wordt met een doodvonnis naar Ravensbrück gedeporteerd, maar overleeft het
kamp. Na de oorlog maakt ze deel uit van het team dat Duitse oorlogsmisdadigers verhoort.
Ze kent ze allemaal en ze zijn als de dood voor haar. Maar ook een aantal prominente
Nederlanders vrezen Leonie om wat ze weet over hun doen en laten tijdens de bezetting.
Het gerucht gaat dat ze brisante informatie over prins Bernhard bezit. Hij zou Hitler in 1942
aangeboden hebben stadhouder van Nederland te worden. Tot ver na Leonie’s dood is dit een
terugkerende hype in de media. Aan de drank geraakt, leidt ze de laatste jaren van haar leven
een zwervend bestaan.
Als ervaren spionne heeft Leonie Brandt ervoor gezorgd dat er nauwelijks beelden van haar
zijn, een paar foto’s maar, en bewegend beeld al helemaal niet. Daarom hebben we uit het
archief van EYE Filmmuseum een schat aan vrouwenfiguren opgediept die de vele facetten
van Leonie vormgeven. Dat zijn filmsterren als Fien de la Mar, Asta Nielsen, Francesca
Bertini en Pola Negri, maar ook vergeten actrices en onbekende vrouwen uit amateurfilms.
Leonie vertelt daarbij over haar leven. Haar stem is die van Rifka Lodeizen.
| Bijzonderheden |
De documentaire Leonie, Actrice en Spionne wordt ingeleid door Fer de Wit.
‘Al op de lagere school werd de liefde voor de lokale historie aangewakkerd door een
onderwijskracht die boeiende verhalen kon vertellen over onze regio. Na de HBS en
Pedagogische Academie wilde ik deze liefde doorgeven aan nieuwe generaties. Momenteel ben ik actief voor de Heemkunde vereniging in Nieuwenhagen. Jaren geleden raakte ik geboeid door het verhaal van Leonie Pütz. Sindsdien heeft ze me niet meer losgelaten. Met de regelmaat van de klok gaat haar naam weer in de rondte en verschijnen er weer nieuwe invalshoeken, feiten of geruchten over haar levenswandel. Zij blijft boeien.’
Een éénmalige, unieke voorstelling die je gezien moet hebben.
|