BASQUIAT – biopic

Artistiek groepsportret (vlnr): Jeffrey Wright als Jean-Michel Basquiat, David Bowie als Andy Warhol, Gary Oldman als Julian Schnabel en Dennis Hopper als Bruno Bischofberger

Ter gelegenheid van de tentoonstelling in SCHUNCK: Basquiat, The Artist and His New York Scene. De tentoonstelling zal van 2 februari 2019 t/m 2 juni 2019 in Heerlen te zien zijn.

Filmhuis De Spiegel vertoont op vr 19 april 14:00 u. de film over Basquiat van kunstenaar/regisseur Julian Schnabel.  VS 1997  | | Biography, Drama

Basquiat (de film) gaat over, Jean-Michel Basquiat en is in de kern geen bijzonder film. Het verhaal van de opkomst en ondergang van een ster is al honderd keer verteld. De film begint met het beeld van een zwarte vrouw die haar zoon Picasso’s Guernica laat zien. Als op het hoofd van de jongen een verlichte kroon verschijnt, wordt al aangegeven dat deze kleine prins een gouden toekomst tegemoet gaat.

In 1979 is het nog niet zo ver. Terwijl zijn moeder is opgenomen in een inrichting, slaapt de 18-jarige prins als zwerver in een kartonnen doos en houdt zich onledig met het schilderen van graffititeksten op muren en deuren.

Zijn leven verandert als hij Andy Warhol een restaurant ziet binnengaan en hem een paar geschilderde kartonnetjes verkoopt. Twee jaar later heeft Jean-Michel Basquiat (uitstekende gespeeld door Jeffrey Wright) zijn eerste tentoonstelling. Hij is op slag beroemd en behoort meteen tot de scene. Erg veel is daar niet van te zien, wel wordt in de film al snel zijn naderende ondergang ingebakken.

Twee jaar na de dood van Andy Warhol overlijdt ook Basquiat, aan een overdosis drugs. Echt gelukkig lijkt hij tijdens zijn betrekkelijk korte periode van roem niet te zijn. Zijn vriendin loopt weg en de verloving met tante Drug neemt de overhand, terwijl hij zich nauwelijks kan aanpassen aan het kunstwereldje waarin hij is binnengesleept.

Wat de film interessant maakt is de maker, Julian Schnabel. Hij was twee jaar vóór Basquiat de nieuwe ster van New York City rond de Mary Boone Gallery, en zijn werk is vaak samen met dat van Basquiat tentoongesteld. Er gaan verhalen dat hij en Basquiat verre van vrienden waren, maar dat wordt in de film geenszins duidelijk. Wel is het behalve een film over Basquiat vooral ook een Schnabelfilm, in vorm en details. Schnabel laat zíín wereld zien, vanuit zíín ogen. De schilderijen van Basquiat in de film zijn niet van Basquiat zelf, omdat het niet mogelijk bleek de rechten op een vertoning daarvan te verkrijgen. Dus schilderde Schnabel ze maar zelf na.

Hoogtepunten in de film zijn een paar prachtige visuele momenten, droombeelden van Basquiat, door Schnabel verzonnen. Dat, met de soms leuke inside-kijkjes en de medewerking van enkele bekende figuren als Bowie, Gary Oldman, Dennis Hopper, Christopher Walken en William Dafoe, zijn de sterke punten in een aardige maar niet fascinerende film.

Volkskrant | PETER VAN BUEREN | 30 januari 1997